Porozmawiajmy

Na komodzie leci USB- ramka ze zdjeciami, wklepalam na nia ponad 800 zdjec, mój tato lubi czasami posiedziec przed tym, czasami zwraca mamie uwage na co ciekawsze ujecia, a mi wpadlo to zdjecie w oko i zawolalam mame do dokladniejszego obejrzenia, kto na tym zdjeciu jest. Zdaje mi sie ze ty, odpowiedziala. Tak, to ja. A obok? Pies. Jak sie nazywal? Hm. Zaaa..... Acha, Zagraj. Tak, to Zagraj, nie lubial sie fotografowac. A kto obok? Hm. Czy bym to byla ja? Tak, dokladnie, to my obie na tym zdjeciu z Zagrajem, prawie 50 lat temu. To ty masz 50 lat? Niemozliwe. Tak, mam 50 lat.

Tlumacze i wykrzesuje z siebie wiele cierpliwosci, ile normalny czlowiek wykrzesac z siebie moze. Przy tych upalach nadzoruje plyny, do kawy, szklaneczki wody w miedzyczasie, dochodzi schlodzona herbata, mniej wiecej litr, w porywach póltora, trzeba pozostac realistycznym. troche pomaga, gdy mózg nawodniony. Wczoraj wydepilowlam jej nogi, wczesniej robila to sama; bardzo sie ucieszyla, i stwierdzila, ze jakos ostatnio glowy do tego nie miala. A teraz mi tylko jeszcze powiedz, jak sie nazywasz. No to mówie jej moje imie.

Nie zawsze jest tak szalenie, ale czesto sie zdarza. Tato poczynil postepy w sensie, ze otwarcie mówi innym, takze w rodzinie, ze mama ma demencje, i to calkiem spora. Przedtem nie chcial sie "obnosic", bo "po co to komu takie wiadomosci".