159. Śnieg, śnieg, zasypało nas...

Wczoraj jeszcze piękna pogoda, ale z Lätterbacher Höhe widzieliśmy już nadciągające śnieżne chmury. 

Przed północą zaczęło spać, i nie przestało do teraz. Akurat odkopaliśmy auta; ja mam popołudniowy dyżur. 

Będzie jazda trzydzieści na godzinę. Przynajmniej drogą mniej więcej prosta, a że jest między dwoma autostradami i robi za drogę mleczną/ w Zapfendorf mamy fabrykę mleka w proszku i innych produktów mlecznych, to mam nadzieję na lekko przejezdną tę drogę. Rano odwołali szkołę,  w Bamberg przestały jeździć autobusy, i na autostradzie stanął ruch. 

Jedyna, która niezmiernie śniegiem ucieszona, to Mirka. Wypadła dwa razy do ogrodu, wutarzala się w śniegu,  załatwiła, co trzeba i zażyczyła sobie do sypialni w bety. Teraz znowu wola, chyba jednak chce w ten śnieg i pobiegać. 

Dzierganiowo: zrobiłam mitenki i sprezentowałam Arlecie. 

Poza tym, dziergam nadal mój raglan, powoli, bo ostatnio więcej czytam niż dziergam.