145. I tak mijają dni.

Dzierganie biblioteczne znowu się odbyło, w sobotę ostatnie. Ta atrakcją wspólnego dziergania odbywa się w listopadzie tylko, ale jak dwie czy ktokolwiek, więcej czy mniej, chce tam usiąść i dziergam, to proszę bardzo 🙂

Osobiście nawiązałam kilka kontaktów, co zawsze jest dobre. 

W piątek mam imprezę bożonarodzeniową w sensie wystawnej kolacji w knajpce w Scheßlitz, z oddziału geriatrycznego. Trochę mi ostatnio po nerwach pojeździły,  bo cipowate *sorry, ale dlatego też idę, aby ich obejrzeć prawie prywatnie. Szef też ma być, i jego czerwonowłosa żona,  to ciekawie będzie. 

W zeszłą niedzielę znowu załapałam się przypadkiem na koncert...

Grali Bacha, i syna Bacha, i ogólnie barokowo i rokokowo, Vivaldiego oczywiście też nie zabrakło. Koncert był w Kutzenberg, w auli, sali bankietowej. 

Kiermasz bożonarodzeniowy też tam był. Tutaj taka dygresja, to była ostatnia niedziela roku kościelnego, tutejszą niedziela zmarłych, I właściwie nie przystoi robić takie imprezy w ten dzień, dopiero od poniedziałku "po" . 

Oczywiście bylismy w tę szczególną niedziele w kościele ewangelickim, Lilli była protestantką.  Po nabożeństwie kawa, ciacha, mile rozmowy i sprzedaż jajek i ajerkoniaku w salce parafialnej. 

A potem była praca, robota w domu, pierwszy śnieg, poślizgnęłam się i pokiereszowałam lewe łapsko, I lekarz wyczyścił mi z brudu palec serdeczny, bo sama nie dałam rady wydlubac z rany. Goi się jak na psie. 

A co do psa, to Mirka była na badaniu krwi na czczo, I dostanie teraz jakiś proszek na wspomożenie pracy trzustki. Wyniki nie aż takie tragiczne, ale psica w tym miejscu niedomaga. 

Może pod krzesłem nie znajdą.... 😱