154. W nowym roku

Noworoczny dzień, po śniadaniu, zaczęliśmy tradycyjnie długim spacerem. Tym razem wybraliśmy się na Veitsberg. Pogoda byla typowo styczniową, trochę śniegu, a wiatr odcinkami chciał urwać głowę. Dlatego dosyć szybko zawróciliśmy, ale Mirka i tak miała swoją uciechę. 

Zima na obrazkach jeszcze skąpa, za to dzisiaj rano... dosypało! 

Ranny widok z okna do ogrodu. 

A potem poszlusmy na zimowy spacer w terenie. 

Za mostem z autostradą,  na skraju zagajnika, znaleźliśmy przystrojoną choinkę,  a pod nią szopkę. Jezuska zasypało. 

Moich parę słów na temat strzelania i fajerwerków w sylwestra i niestety kilka dni przed i po. Zbędne w tej formie, która co roku okazuje się coraz bardziej agresywna. Cały rok tzw. pierdolenie o Szopenie, ochronie środowiska, zwierząt, mikropyle, no waste i tak dalej. A tu idioci bez rozumu strzelają, zapylaja, zaśmiecają, straszą ludzi i zwierzęta wszelkiego rodzaju. I trwa to od dnia sprzedaży towaru. Nie jestem za zabronieniem fajerwerków, sama lubię popatrzeć w niebo na kolorowe światła, ALE: nie można tego zorganizować jak ognia wielkanocnego? Wsie i miasta mają swoje ogniska, odbywa się taka impreza gdzieś na boku wsi bądź na górze, jest jeden ogień, nie ma tak, że każdy pali co i gdzie uważa. Przecież byłoby możliwe zorganizowanie fajerwerków w jednym miejscu, i odebranie tego towaru z często nieodpowiedzialnych rąk. Tak, jak to się organizuje czasami na festynach. Wilk syty i owca całą, zlłe moce odpędzone, dzieciarnia i nie tylko ma radochę. 

Notabene wczoraj we wsi mieliśmy pożaru, na miejscu były cztery ochotnicze straże pożarne z okolicznych miejscowości. 

Ja jeszcze bycze się na wolnym, do pracy mam dopiero na niedzielę po południu. Piję herbatę, lampkę różowego wina (miejscowy whatsappowy pchli targ to wspaniały sklepik), dziergam sweter. 

A to mój herbaciany prezent gwiazdkowy: 

Kubek w kształcie stosika książek. 

Podsumowując rok czytelniczo, jestem dosyć zadowolona. Przeczytałam 66 książek, więcej tradycyjnych, bo 35, i 31 e-booków. Poza tym miałam czas na kino, w którym byłam jak nigdy często, bo aż 10 razy- ukłon w stronę Neue Lichtbühne w Lichtenfels, do tego obejrzałam przy dzierganiu 26 filmów na DVD. Niestety nie mam pojęcia, co i ile zrobiłam na drutach, ale raczej mało. Aktualny sweter też zaczęłam po raz trzeci, ale teraz podoba mi się. 

Moje postanowienie na nowy rok, dołączam do zakładowej grupy gimnastycznej, we wtorki po południu, tak więc pasuje czasowo, bo wtorki mam zwykle bądź zawsze wolne, najwyżej dyżury nocne.