91. Po Zielonych Swiątķach

Dyżurowo było świetnie, od dwóch czy trzech tygodni nie było tak spokojnie na internie. Jako skoczek, który nie codziennie jest w pracy, zmieniam mój obszar pielęgnacyjny czyli Bereich, właściwie zawsze, ale każdy był ok, do opanowania, spokojny i w świąteczne dni po 6 pacjentów. W niedzielę miałam jedną kompletnie dementną pacjentkę z ośrodka pielęgnacyjnego, która nie pozwalała na nic, ani mycie, ani mierzenie ciśnienia, ani jeść, ani pić, tabletki tak czy inaczej nie, wypluwała. Jeszcze przed moim fajrantem wysłaliśmy ją z doktorem z powrotem do jej nie zachwyconego tym faktem, ośrodka. Była w szpitalu niecałe 24 godziny, z ponoć nadciśnieniem. 86 lat. Notabene Joanici w święta nie jeżdżą, transportem zajął się Bawarski Czerwony Krzyż. Mieli i auto, i czas, hej!

We wczorajszy poniedziałek miałam pod pieczą inną szóstkę pacjentów, w tym jednego, który po wyrostku i podczas kolapsu już na geriatrii, potem reanimacji, zdecydował, że będzie już tylko leżał w łóżku i nic nie robił. Niech się nim fizjoterapeuci zajmą.  Reszta była ok. Trochę inhalacji, kilka kroplówek, pomiary cukru, insulina. O 21.55 poszłam pod prysznic. 

Jeszcze w pracy Tobi napisał mi o grubym malym palcu Mirki, w prawej przedniej łapce.  Tak więc dzisiaj wet, antybiotyk, nie boli, nie sączy się,  czekamy. Dobraliśmy jeszcze Bravecto na kleszcze, koszty 75 euro. 

Ale: jako, że Mirka schudła,  dawka Bravecto tes się zmniejszyła, a przez to i tańsza 🙃

Po wecie poszliśmy do ludzkiego lekarza, zaszczepić się na tężec i takie tam inne dziecinne choroby. 

Tobi umiera na bóle w ramieniu po zastrzyku, ja nic nie czuję, potem idę pofikać w hali sportowej, bo wtorek i ostatnie 2 razy nie byłam, z powodu dyżurów popołudniowych, ale to zawsze podaję do wiadomości. Poszłabym i do biblioteki przed sportem, ale aktualnie mamy w Bawarii ferie zielonoświątkowe, całe 2 tygodnie, i biblioteka zamknięta.